บทที่ 18 ขอพบวรพล

เพ็ญนภากอดอรุณีไว้แล้วพูดต่อว่า

“แต่เราจะนั่งกิน ๆ นอน ๆ แบบนี้ต่อไปไม่ได้นะ ลูกต้องกลับไปอยู่ข้าง ๆ ท่านประธานต่อ ขอแค่ลูกได้เป็นนายหญิงคนต่อไป บ้านเราก็จะมีเกียรติยศและเงินทองใช้ไม่หมดแล้ว”

อรุณีพยักหน้า เริ่มวาดฝันถึงอนาคตที่สวยงาม

วันรุ่งขึ้น เธอก็รีบไปทำงานอย่างใจจดใจจ่อ

เธอสวมชุดเดรสรัดรูปสีแด...